Najważniejsze informacje Szkło nie jest podłożem magnetycznym. Siłę przenosi blacha stalowa ukryta za szybą, a tafla działa wyłącznie jako szczelina. Udźwig katalogowy to pomiar laboratoryjny (stal S235JR ≥10 mm, szczelina 0, 20 °C, odrywanie prostopadłe), a nie nośność robocza. Każdy milimetr szczeliny odbiera siłę szybciej niż liniowo: przy 1 mm zostaje 20–35% wartości katalogowej, przy 3 mm już 5–10%. Na pionowej tablicy decyduje ścinanie, nie oderwanie: bezpieczne obciążenie to 15–25% wartości katalogowej. Reguła konstrukcyjna: grubość blachy nośnej powinna być nie mniejsza niż grubość magnesu. Zapas bezpieczeństwa: 2–3× przy obciążeniu statycznym, 3–4× przy dynamicznym. DHIT udostępnia tabele deratingu szczeliny, blachy i ścinania oraz kalkulator magnesów v2, który przelicza udźwig katalogowy na obciążenie robocze.
Tablica szklana wygląda jak produkt gotowy, ale pod względem magnetycznym jest układem warstwowym o ściśle określonej geometrii. Magnes przywiera do blachy stalowej, a nie do szkła, dlatego o nośności decydują trzy wymiary: grubość tafli, grubość blachy i kierunek działania siły. Poniższa procedura pozwala przeliczyć liczbę z karty produktu na realne obciążenie robocze i dobrać magnes z zapasem, zamiast kupować „na wyczucie”.
Magnesy do tablicy szklanej: dlaczego szkło nie jest podłożem magnetycznym
Magnesy do tablicy szklanej działają w układzie czterowarstwowym:
- magnes neodymowy (NdFeB) po stronie zewnętrznej,
- tafla szklana o grubości 4–12 mm,
- blacha stalowa stanowiąca właściwe podłoże magnetyczne,
- płyta nośna (MDF, HDF, sklejka) zamykająca konstrukcję.
Szkło jest diamagnetykiem: nie przewodzi strumienia magnetycznego i nie przyciąga magnesu. W obwodzie magnetycznym pełni funkcję szczeliny powietrznej o grubości równej grubości tafli. Siłę przyciągania opisuje zależność ciśnienia magnetycznego:
F/A = B² / (2μ₀)
gdzie B to indukcja w szczelinie, a μ₀ to przenikalność magnetyczna próżni. Siła jest proporcjonalna do kwadratu indukcji, a indukcja maleje wraz z odległością. Wniosek praktyczny: spadek udźwigu przy zwiększaniu szczeliny jest nieliniowy i szybszy niż liniowy, co potwierdzają tabele deratingu DHIT dostępne w bazie wiedzy o magnesach.
Szkło hartowane i float zachowują się magnetycznie identycznie, bo oba są diamagnetykami. Różnica jest montażowa: tafli hartowanej nie można wiercić ani fazować po obróbce cieplnej, więc wszelkie otwory i uchwyty trzeba zaplanować przed hartowaniem.
Sprawdź podłoże w 30 sekund Przyłóż magnes neodymowy do tablicy w kilku miejscach. Wyraźny opór oznacza blachę stalową pod szkłem. Brak oporu oznacza aluminium, stal 304/316 (austenityczna, praktycznie niemagnetyczna) lub tablicę bez blachy. W dwóch ostatnich przypadkach żaden magnes nie utrzyma obciążenia, niezależnie od udźwigu katalogowego.
Udźwig katalogowy a realny: co naprawdę oznacza liczba w karcie produktu
Udźwig katalogowy to siła oderwania zmierzona w warunkach laboratoryjnych, określanych jako Case 1: płytka ze stali S235JR o grubości co najmniej 10 mm, szczelina zerowa, temperatura 20 °C, siła przyłożona prostopadle do powierzchni. Wartość w niutonach (N) i jej przeliczenie na kilogramy (1 kg ≈ 9,81 N) opisują wyłącznie ten układ.
| Warunek pomiaru | Wpływ na wynik |
|---|---|
| Szczelina 0,1 mm | 70–85% udźwigu katalogowego |
| Szczelina 0,5 mm | 40–60% |
| Szczelina 1 mm | 20–35% |
| Szczelina 3 mm | 5–10% |
| Blacha 5 mm | ≈65% |
| Blacha 2 mm | ≈50% |
| Blacha 1 mm | ≈50% |
| Blacha 0,5 mm | ≈25% |
| Lakier 0,1 mm na blasze | dodatkowe −40–55% |
| Obciążenie styczne (bok) | 15–25% (DHIT), widełki źródeł 15–33% |
Dlatego „liczba kartek A4” jest jednostką nieprzeliczalną: nie określa grubości szkła, blachy, kierunku siły ani zapasu, a wynik zależy od gramatury papieru i tarcia. DHIT jawnie opisuje metodologię pomiaru, dzięki czemu każdą wartość można przeliczyć na własne warunki montażu.
Grubość szkła 4–12 mm: tabela deratingu i szacowany udźwig
Poniższe wartości to szacunek wyprowadzony z tabeli szczeliny DHIT, a nie pomiar na konkretnej tablicy. Producent tablicy rzadko podaje grubość blachy, więc wynik trzeba potwierdzić próbą na własnym egzemplarzu.
| Grubość szkła | % siły katalogowej (szacunek) | Udźwig realny MW 25x5 N38AH (7,29 kg) | Udźwig realny UMH 36x8x46 [M6] (43 kg) |
|---|---|---|---|
| 4 mm | 55–70% | 4,0–5,1 kg | 23,7–30,1 kg |
| 6 mm | 40–55% | 2,9–4,0 kg | 17,2–23,7 kg |
| 8 mm | 30–45% | 2,2–3,3 kg | 12,9–19,4 kg |
| 10 mm | 22–35% | 1,6–2,6 kg | 9,5–15,1 kg |
| 12 mm | 15–28% | 1,1–2,0 kg | 6,5–12,0 kg |
Typowa grubość szkła w tablicach magnetycznych to 4–6 mm. Powyżej 10 mm pojedynczy magnes walcowy przestaje być rozwiązaniem praktycznym: potrzebny jest większy walec, płytka o większej powierzchni albo układ kilku magnesów. Wartości dotyczą oderwania prostopadłego; na tablicy pionowej należy je dodatkowo skorygować o ścinanie.
![]() MW 25x5 / N38AH - magnes neodymowy walcowy Walec Ø25×5 mm o udźwigu katalogowym 7,29 kg (71,47 N) — punkt wyjścia do przeliczeń deratingu szczeliny i ścinania na tablicy szklanej. 16,68 zł • Zobacz produkt → |
Stalowe podłoże: grubość blachy i sposób montażu
Cienka blacha ulega nasyceniu magnetycznemu: osiąga maksymalną indukcję i nie jest w stanie przenieść dalszego strumienia, niezależnie od klasy magnesu. To wąskie gardło bywa poważniejsze niż samo szkło, bo blacha 0,5 mm redukuje siłę do około 25% wartości katalogowej.
| Grubość blachy | Przybliżony % siły katalogowej |
|---|---|
| 5 mm | ≈65% |
| 2 mm | ≈50% |
| 1 mm | ≈50% |
| 0,5 mm | ≈25% |
Reguła projektowa: grubość blachy nośnej powinna być nie mniejsza niż grubość magnesu. Dla walca Ø25×5 mm oznacza to blachę od 5 mm, a w praktyce minimum 2 mm z akceptacją połowy siły.
| Sposób montażu blachy | Dodatkowa szczelina | Skutek |
|---|---|---|
| Wkręty bezpośrednio do płyty | 0 mm | brak dodatkowej straty |
| Klej konstrukcyjny | 0,1–0,5 mm | −10–30% |
| Taśma VHB | 0,5–1,5 mm | −10–30% i więcej |
Na co uważać przy cienkiej blasze Blacha 0,5 mm nie „wzmocni się” magnesem N52. Nasycenie ogranicza strumień niezależnie od klasy materiału, dlatego wymiana magnesu bez wymiany blachy nie przyniesie oczekiwanego efektu.
Grubość blachy bez demontażu ocenia się testem przyciągania w kilku punktach oraz porównaniem z danymi producenta tablicy. W razie wątpliwości DHIT rekomenduje dobór magnesu z zapasem i weryfikację próbą obciążeniową.
Ścinanie kontra odrywanie: obciążenie robocze na pionowej tablicy
Na pionowej tablicy siła grawitacji działa stycznie do powierzchni, więc magnes nie jest odrywany, lecz zsuwany. Nośność w tym kierunku jest znacznie niższa niż w kierunku prostopadłym: DHIT podaje 15–25% wartości katalogowej, a źródła zewnętrzne 15–33%. Różnicę między udźwigiem pionowym a bocznym opisuje też porównanie udźwigu magnesów.
| Kierunek siły | Wartość odniesienia |
|---|---|
| Odrywanie prostopadłe (pomiar katalogowy) | 100% |
| Ścinanie na ścianie pionowej | 15–25% (DHIT), 15–33% (widełki źródeł) |
Obciążenie robocze liczy się według wzoru:
obciążenie robocze = udźwig katalogowy × korekta szkła × korekta blachy × współczynnik ścinania ÷ współczynnik bezpieczeństwa
To wyjaśnia, dlaczego magnes o udźwigu 7 kg zjeżdża w dół pod ciężarem 1 kg na szkle 8 mm. Na tablicy poziomej, gdzie siła działa prostopadle, ten sam magnes utrzyma znacznie więcej, ale nadal z zapasem wynikającym z nierównomiernego dociążenia.
Współczynnik bezpieczeństwa: ile zapasu przy kartkach, a ile przy narzędziach
Zapas kompensuje tolerancje grubości szkła i blachy, zużycie powłoki, drgania oraz błąd oszacowania. DHIT stosuje 2–3× przy obciążeniu statycznym i 3–4× przy dynamicznym, wyżej w przypadku elementów zawieszonych nad ludźmi lub sprzętem.
- Kartki i papier: 2× zapasu, obciążenie statyczne, niskie ryzyko.
- Plakaty i grafiki: 2–3×, większa powierzchnia i ryzyko zsunięcia.
- Narzędzia lekkie (do 1 kg): 3×, obciążenie zmienne i uderzeniowe.
- Elementy nad stanowiskiem pracy: 3–4×, najwyższe ryzyko skutków oderwania.
Zapas 2× w biurze jest wystarczający wyłącznie dla lekkich, statycznych obciążeń na tablicy poziomej lub przy sprawdzonym podłożu o odpowiedniej grubości blachy.
Przykład obliczenia: szkło 8 mm, blacha 1 mm, magnes Ø25×5
- Udźwig katalogowy z karty produktu: MW 25x5 N38AH wynosi 7,29 kg (71,47 N).
- Korekta szkła 8 mm: ×0,35, co daje 2,55 kg.
- Korekta blachy 1 mm: ×0,5, co daje 1,28 kg.
- Współczynnik ścinania na ścianie pionowej: ×0,25, co daje 0,32 kg.
- Podział przez zapas bezpieczeństwa 2: wynik 0,16 kg, czyli około 1,6 N.
Wniosek: pojedynczy walec Ø25×5 mm na szkle 8 mm i blasze 1 mm utrzyma bezpiecznie około 0,16 kg, czyli kilka kartek. Jeśli wynik jest za mały, kolejne szczeble to płytka MPL 25x10x5 (7,49 kg, większa powierzchnia styku), uchwyt UMH 36x8x46 [M6] (43 kg, 421,69 N) oraz układ 2–3 magnesów rozłożonych na obwodzie dokumentu. Uchwyt z gwintem M6 wybiera się wtedy, gdy potrzebne jest sztywne połączenie z elementem chwytnym, a nie samo dociskanie papieru. Pełną ofertę magnesów i uchwytów znajdziesz w sklepie DHIT.
![]() MPL 25x10x5 / N38 - magnes neodymowy płytkowy Płytka 25×10×5 mm o udźwigu 7,49 kg (73,45 N) i większej powierzchni styku — kolejny szczebel doboru, gdy pojedynczy walec daje zbyt mało na grubszym szkle. 4,66 zł • Zobacz produkt → |
Temperatura, wilgoć i powłoka: trwałość magnesu na tablicy
Maksymalna temperatura pracy zależy od klasy materiału: N38 i N42 do 80 °C, N50 i N52 do 60 °C, klasy SH i wyższe pozwalają pracować w wyższych zakresach. Tablica ustawiona przy oknie lub grzejniku może lokalnie przekroczyć te wartości, co objawia się trwałym spadkiem indukcji, a nie chwilową utratą siły.
Powłoka NiCuNi chroni NdFeB przed korozją. Uszkodzenie warstwy w wilgotnym pomieszczeniu prowadzi do utleniania materiału magnetycznego i postępującego spadku siły. W łazience lub kuchni zasadne jest stosowanie wersji z obudową, np. gumowanego uchwytu UMGGW 66x8,5 [M8] o udźwigu 18,4 kg, który dodatkowo redukuje ryzyko porysowania szkła.
Ryzyko zarysowania wynika z twardości powłoki i obecności opiłków na powierzchni magnesu. Przed każdym przyłożeniem warto oczyścić styk i przesuwać magnes, a nie rzucać nim o taflę.
![]() UMH 36x8x46 [M6] / N38 - uchwyt magnetyczny z hakiem Uchwyt w stalowej obudowie z gwintem M6 i udźwigiem 43,00 kg (421,69 N) — do sztywnego połączenia z elementem chwytnym, gdy samo dociskanie papieru nie wystarcza. 26,64 zł • Zobacz produkt → |
Bezpieczeństwo i zgodność: implanty, dzieci, normy
Osoby z rozrusznikiem serca lub wszczepialnym kardiowerterem-defibrylatorem powinny zachować dystans 30–50 cm od silnych magnesów neodymowych, zgodnie z wytycznymi DHIT. Rekomendacja American Heart Association wskazuje 15 cm jako minimum bezwzględne, dlatego 30–50 cm jest wartością bezpieczniejszą w praktyce biurowej.
NdFeB jest materiałem kruchym: uderzenie o twardą powierzchnię może spowodować odprysk, a odłamek poruszający się z dużą prędkością stanowi zagrożenie dla oczu. Przy tablicy szklanej dochodzi ryzyko pęknięcia tafli przy niekontrolowanym przyciągnięciu magnesu do blachy.
Dla magnesów dostępnych dzieciom benchmarkiem jest flux index poniżej 50 kG²mm², stosowany w wymaganiach dla zabawek magnetycznych. To wymóg dotyczący zabawek, a nie akcesoriów biurowych, ale stanowi czytelne kryterium oceny jakości. Produkty DHIT spełniają wymagania RoHS, REACH oraz GPSR.
Najczęstsze błędy przy doborze magnesów do tablicy szklanej
- Magnes ferrytowy: zbyt niska indukcja resztkowa, praktycznie brak przyczepności przez taflę.
- Blacha 0,5 mm pod szkłem: nasycenie ogranicza siłę do około 25% wartości katalogowej.
- Brak zapasu bezpieczeństwa: dobór na granicy udźwigu katalogowego bez korekt.
- Magnes bez powłoki w wilgotnym pomieszczeniu: korozja i spadek siły w ciągu miesięcy.
- Liczenie na „kartki A4”: jednostka nieprzeliczalna, zależna od gramatury i tarcia.
- Zakup bez sprawdzenia podłoża: aluminium lub stal austenityczna dają zerowe trzymanie.
- Magnes zbyt mały względem grubości szkła: przy 10–12 mm potrzebny jest większy walec lub układ magnesów.
Mini-słownik pojęć
- Udźwig katalogowy: siła oderwania zmierzona na stali S235JR ≥10 mm przy szczelinie zerowej i 20 °C.
- Szczelina: odległość między magnesem a blachą, w tablicy szklanej równa grubości tafli.
- Ścinanie: obciążenie styczne, decydujące na pionowej tablicy; 15–25% wartości katalogowej.
- Nasycenie magnetyczne: stan, w którym blacha nie przenosi dalszego strumienia, typowy dla blach 0,5–1 mm.
- Flux index: miara strumienia magnetycznego w kG²mm², próg 50 kG²mm² dla zabawek magnetycznych.
- Klasa N/SH: oznaczenie temperatury pracy materiału NdFeB; N do 80 °C, SH w wyższym zakresie.
Podsumowanie: dobór w 5 krokach
- Zmierz grubość szkła i zapisz ją w milimetrach.
- Sprawdź blachę: test przyciągania oraz, jeśli to możliwe, grubość blachy u producenta tablicy.
- Odczytaj udźwig katalogowy z karty produktu wraz z warunkami pomiaru.
- Przelicz korekty szkła i blachy, zastosuj współczynnik ścinania i podziel przez zapas bezpieczeństwa.
- Wybierz magnes lub układ magnesów, a wynik potwierdź próbą obciążeniową na własnej tablicy.
Kalkulator magnesów v2 DHIT prowadzi przez te kroki, uwzględniając typ mocowania (magnes goły, uchwyt jednostronny, uchwyt dwustronny) i generuje raport dla wybranego produktu. W razie wątpliwości doradcy DHIT pomagają dobrać SKU do konkretnej grubości szkła i blachy – najczęstsze pytania o dobór i montaż zebrano w FAQ magnesów neodymowych.


![UMH 36x8x46 [M6] / N38 - uchwyt magnetyczny z hakiem](https://cdn3.dhit.pl/graphics/products/umh-36x8x46-m6-wim.jpg)