Treść przygotowana przez zespół techniczny DHIT sp. z o.o. – polskiego producenta separatorów magnetycznych i dostawcy magnesów neodymowych, działającego od 2005 roku. Podane parametry pochodzą z kart katalogowych produktów dostępnych w sklepie DHIT.

Dobór techniczny i doradztwo: +48 22 499 98 98 · bok@dhit.pl · separatory magnetyczne · oferta B2B

Separator magnetyczny w farmacji i chemii – wymagania

TL;DR Przepisy nie definiują parametrów magnetycznych separatora – mapowanie wymogu regulacyjnego na konkretny parametr techniczny wykonuje producent. Higienicznym standardem jest Ra ≤ 0,8 µm i stal 316L (1.4404) w środowiskach z chlorkami, solankami i kwasami organicznymi. Gauss nie równa się skuteczności – audytowalnym dowodem jest pull test oraz certyfikat zmierzonych parametrów konkretnej partii. Temperatura jest pomijanym czynnikiem: klasa N pracuje do 80 °C, a strata indukcji wynosi około 0,11% na 1 °C. ATEX 2014/34/EU dotyczy przede wszystkim stref pyłowych 20/21/22 w chemii i proszkach farmaceutycznych. DHIT wydaje certyfikat zmierzonych parametrów każdej partii i deklaruje zgodność konstrukcji z wymogami HACCP/ATEX, nie wystawiając tych atestów.

Separator magnetyczny w farmacji i chemii – co regulacje faktycznie wymagają

Przepisy regulujące produkcję farmaceutyczną i chemiczną definiują cel, nie urządzenie. Wymagają kontroli zanieczyszczeń, walidacji czyszczenia i udokumentowanego materiału kontaktowego, ale nie podają ani indukcji w mT, ani gradientu pola, ani chropowatości powierzchni separatora. To luka, którą musi wypełnić producent, mapując wymóg na parametr techniczny – pomocny bywa tu poradnik doboru separatorów.

Kluczowe akty i normy:

  • EU GMP Annex 1 (obowiązuje od 25.08.2023) – wymóg Contamination Control Strategy (CCS), ocena ryzyka zanieczyszczeń, kwalifikacja dostawców i walidacja.
  • 21 CFR 211.67 – sprzęt musi być czyszczony, konserwowany i walidowany według pisemnych procedur.
  • ATEX 2014/34/EU – strefy pyłowe 20/21/22, kategorie urządzeń, oznakowanie CE/Ex.
  • EC 1935/2004 + GMP 2023/2006 – ramy dla materiałów do kontaktu z żywnością i produktem.
  • FDA CFR 21 177.2600 – wymogi dla elastomerów i materiałów kontaktowych.

Dla metali kontaktowych brak zharmonizowanych przepisów UE, dlatego rolę uzupełniającą pełnią normy krajowe i FDA CFR 21. Odpowiedzialność za mapowanie wymagań na parametry ponosi producent, a weryfikacja należy do QA i audytora.

Wymóg regulacyjny Parametr techniczny separatora
Annex 1 – CCS, kontrola zanieczyszczeń Indukcja ≥ 10 000 Gs dla paramagnetyków, wysoki gradient pola
21 CFR 211.67 – walidacja czyszczenia Ra ≤ 0,8 µm, brak martwych przestrzeni, drenaż, dostęp do mycia
EC 1935/2004 + GMP 2023/2006 Stal 316L (1.4404), deklaracja materiału kontaktowego
ATEX 2014/34/EU – strefy 20/21/22 Uziemienie, wykonanie antystatyczne, zgodność konstrukcji
FDA CFR 21 177.2600 Powłoka Ni-Cu-Ni, atest materiałowy stali
Annex 1 – kwalifikacja dostawcy Certyfikat zmierzonych parametrów każdej partii

Wymagania higieniczne – Ra ≤ 0,8 µm, stal 316L i konstrukcja bez martwych przestrzeni

Higieniczny design przekłada wymóg czystości na cechy wykonania. Benchmarkiem dla powierzchni kontaktowych jest Ra ≤ 0,8 µm (odniesienia ASME BPE i EHEDG), a dla środowisk agresywnych stal 316L (1.4404). W środowiskach suchych, bez chlorków i solanek, wystarcza stal 304.

Kryterium Stal 304 Stal 316L (1.4404)
Chlorki, solanki ograniczona odporność wysoka odporność
Kwasy organiczne umiarkowana wysoka
Środowiska suche wystarczająca nadmiarowa
Typowe zastosowanie proszki, granulaty ciecze, CIP/SIP, chemia

Ścianka osłony 1,0 mm to inżynierski kompromis: cieńsza (0,5 mm) daje wyższy odczyt Gs, ale szybciej ulega abrazji, co grozi kontaktem produktu z neodymem. Grubsza chroni magnes kosztem odczytu. Jakość spoin, drenaż i brak martwych stref decydują o skuteczności mycia. CIP/SIP jest wymogiem instalacji, nie cechą samego separatora – DHIT opisuje go jako warunek, który konstrukcja musi spełniać, a szczegóły doboru materiału i wykonania zbiera tabela doboru separatorów.

Siła magnetyczna – Gauss, gradient i pull test w audycie

O skuteczności separacji decyduje gradient pola, nie sam Gauss. Siła działająca na cząstkę opisana jest zależnością F = m·B·dB/dx, gdzie m to masa, B indukcja, a dB/dx gradient. Wysoka indukcja przy płaskim gradiencie nie wychwyci drobnych opiłków.

Dla paramagnetyków, takich jak opiłki stali 304 po obróbce, próg praktyczny to > 10 000 Gs przy wysokim gradiencie. Realizują go pręty Ø32 mm w klasie N52 – rozwiązania na drobne zanieczyszczenia i opiłki. DHIT podaje indukcję w zakresie 6 500–10 000 Gs dla wkładów Ø19–32 mm.

Wałki magnetyczne Ø32 N52 (10 000 Gs)

Wkład prętowy do zsypów i rurociągów powyżej Ø250 mm — indukcja ok. 10 000 Gs i wysoki gradient pola, niezbędne przy opiłkach poniżej 0,5 mm i paramagnetycznej stali 304 po obróbce; osłona AISI 304 lub 316L, ścianka 1,0 mm, praca do 80 °C.

Zobacz wałki magnetyczne →

Gauss mierzy pole na powierzchni, pull test mierzy siłę trzymania. Ten drugi jest audytowalny, bo daje powtarzalny wynik w kilogramach:

  • magnes ceramiczny: 1,25–2,5 kg,
  • standardowy NdFeB: 2–9 kg,
  • high-strength NdFeB: 3,75–14,5 kg.

Przy szczelinie 6 mm siła spada tak, że często nie jest już odczuwalna. Dlatego w audycie liczy się certyfikat zmierzonych parametrów każdej partii – weryfikowalny dowód, że separator odpowiada specyfikacji.

Temperatura i dobór klasy magnesu – wymóg pomijany w specyfikacjach

Temperatura jest najczęściej pomijanym czynnikiem doboru. NdFeB klasy N pracuje do 80 °C, a strata indukcji wynosi około 0,11% na 1 °C. Powyżej granicy pracy strata staje się nieodwracalna. Temperatura Curie dla NdFeB to około 310–320 °C.

Klasa / materiał Maks. temperatura pracy
N 80 °C
H 120 °C
SH 150 °C
UH 180 °C
SmCo 250–350 °C

Do instalacji z SIP lub autoklawem dobiera się klasy H/SH/UH, a powyżej 180 °C – SmCo. Powłoka Ni-Cu-Ni chroni magnes przed korozją i wilgocią. Po przekroczeniu temperatury pracy magnes nie wraca do pierwotnej indukcji, co obniża skuteczność separacji bez widocznego uszkodzenia.

Na co uważać: klasa magnesu określa materiał, nie gotowe urządzenie. Ten sam pręt N42 w osłonie 1,0 mm i w wersji cienkościennej ma różny odczyt Gs.

ATEX i strefy pyłowe 20/21/22 w chemii i proszkach farmaceutycznych

ATEX 2014/34/EU dotyczy separatora wtedy, gdy pracuje on w strefie zagrożenia wybuchem. W chemii i produkcji proszków farmaceutycznych dominują strefy pyłowe:

  • strefa 20 – pył obecny ciągle lub długotrwale,
  • strefa 21 – pył prawdopodobny w normalnej pracy,
  • strefa 22 – pył możliwy sporadycznie.

O zgodności decydują: kategoria urządzenia, oznakowanie CE/Ex, uziemienie oraz wykonanie antystatyczne. DHIT deklaruje zgodność konstrukcji z wymogami ATEX, ale nie wystawia certyfikatów ATEX.

Na co uważać: rozdziel „zgodność konstrukcji” od „certyfikat”. Deklaracja producenta, że urządzenie nadaje się do strefy, nie jest tym samym co certyfikat jednostki notyfikowanej. W audycie wymagany jest dokument właściwego typu.

Dobór typu separatora do miejsca w procesie

Dobór prowadzi instalacja i rodzaj zanieczyszczenia, nie nazwa produktu. Typ separatora wynika z miejsca w procesie i medium.

Typ Medium Miejsce Uwagi
Wkłady prętowe (DHIT) ciecze, syropy, granulaty rurociągi, zsypy Ø19–32 mm, indukcja 6 500–10 000 Gs
Ruszty magnetyczne (DHIT) proszki, granulaty leje, zsypy przed prasą rozstaw prętów 40/50 mm
Belki magnetyczne (DHIT) materiały sypkie na taśmie nad taśmociągiem dobór do szerokości taśmy i warstwy
Separatory ręczne (DHIT) proszki, granulaty punkty kontrolne prosta obsługa, czyszczenie 15–30 min
Ruszty i filtry magnetyczne Ø200 mm N52

Ruszt do leja zasypowego w wersji jedno- i dwupoziomowej, rozstaw prętów 40 mm (pyły) lub 50 mm (granulaty), indukcja do 10 000 Gs — do proszków i granulatów przed prasami tabletkowymi; wykonania na wymiar do innych średnic leja.

Zobacz ruszty magnetyczne →

Dla cieczy pod ciśnieniem stosuje się wkłady prętowe do instalacji przesypowej w obudowie ciśnieniowej; orientacyjna przepustowość wersji higienicznych to 2–90 m³/h. Dla separatorów nad taśmociągiem literatura podaje do 5 t/h na metr szerokości roboczej – wartość orientacyjna, niepotwierdzona dla konkretnej instalacji. Rozstaw prętów 40 mm stosuje się dla drobnych frakcji, 50 mm dla grubszych.

Separator magnetyczny do instalacji przesypowej

Wkład prętowy Ø25 lub Ø32 do zsypu grawitacyjnego w pracy ciągłej — bez części ruchomych i zasilania, dobór średnicy do przekroju instalacji i klasy magnesu do rodzaju zanieczyszczenia, z certyfikatem zmierzonych parametrów dla dostarczonego egzemplarza.

Zobacz separator do przesypu →

Utrzymanie, walidacja i dokumentacja do audytu

Program utrzymania opiera się na pomiarach, nie na deklaracjach. Pomiar gaussomierzem wykonuje się co 6–12 miesięcy, a wymianę rozważa przy spadku indukcji > 10–15% względem wartości początkowej. Żywotność magnesów NdFeB przy prawidłowym doborze temperaturowym przekracza 20 lat.

Czyszczenie rusztu zajmuje 15–30 min, a rozwiązania typu Easy Clean skracają ten czas do 2–3 min. Koszt przestoju w literaturze branżowej szacowany jest na około 500 USD/h – wartość orientacyjna, niepotwierdzona dla rynku polskiego i farmaceutycznego.

Checklista audytowa:

  • pull test z wynikiem w kg,
  • pomiar Ra powierzchni kontaktowych,
  • certyfikat materiałowy stali (316L / 1.4404),
  • deklaracja CE,
  • karta charakterystyki magnesu (klasa, temperatura pracy),
  • raport pomiaru indukcji dla partii.

Granice fizyki — czego separator nie wychwyci

Separator magnetyczny działa wyłącznie na materiały ferromagnetyczne i część paramagnetyków. Nie wychwyci aluminium, mosiądzu, tworzyw sztucznych ani stali austenitycznej w stanie niemagnetycznym. Nie zastępuje detektora metali ani kontroli jakości.

Separator ≠ kontrola jakości:

  • nie wykrywa metali nieferromagnetycznych,
  • nie dokumentuje obecności zanieczyszczeń w produkcie,
  • nie eliminuje ryzyka zanieczyszczeń niemetalicznych,
  • przepełniony staje się źródłem wtórnego zanieczyszczenia.

Separator przepełniony jest gorszy niż jego brak. Regularne czyszczenie jest warunkiem skuteczności, nie czynnością opcjonalną.

FAQ

Jaka siła magnesu jest wymagana w farmacji? Dla paramagnetyków, takich jak opiłki stali 304, próg praktyczny to > 10 000 Gs przy wysokim gradiencie pola. Dla typowych zanieczyszczeń ferromagnetycznych wystarcza 6 500–10 000 Gs. Decyduje gradient, nie sam odczyt indukcji – parametry dla konkretnych średnic podaje tabela doboru Ø i klas.

Czy separator wymaga certyfikatu ATEX? Wymaga go, gdy pracuje w strefie zagrożenia wybuchem, np. 20/21/22. DHIT deklaruje zgodność konstrukcji z wymogami ATEX, ale nie wystawia certyfikatów ATEX. Dokument właściwego typu dostarcza jednostka notyfikowana.

Jak często testować separator? Pomiar gaussomierzem wykonuje się co 6–12 miesięcy. Wymianę rozważa się przy spadku indukcji > 10–15% względem wartości początkowej. Częstsze testy zaleca się w instalacjach z abrazją i wysoką temperaturą.

Czy DHIT wystawia atest HACCP? Nie. DHIT deklaruje zgodność konstrukcji z wymogami HACCP i wydaje certyfikat zmierzonych parametrów każdej partii. Atest HACCP to dokument jednostki certyfikującej, nie producenta.

Jak dobrać separator do proszku przed prasą tabletkową? Kluczowe są frakcja proszku, przepustowość i miejsce w zsypie. Dla drobnych frakcji stosuje się ruszt magnetyczny do materiałów sypkich o rozstawie 40 mm i indukcji ≥ 10 000 Gs. DHIT prowadzi bezpłatny dobór inżynierski i udostępnia próbki produktu do testów.

Słownik pojęć

  • mT / Gauss – jednostki indukcji magnetycznej; 1 T = 10 000 Gs.
  • Gradient pola – zmiana indukcji na jednostkę odległości; decyduje o sile działającej na cząstkę.
  • Ra – średnie arytmetyczne odchylenie profilu chropowatości; im niższe, tym gładsza powierzchnia.
  • NdFeB – magnes neodymowy; klasy N42/N52 różnią się indukcją i temperaturą pracy.
  • CIP/SIP – mycie i sterylizacja w miejscu; wymóg instalacji, nie cecha separatora.

Co zrobić dalej

Dobór separatora prowadzi instalacja i rodzaj zanieczyszczenia. DHIT produkuje w Polsce na wymiar w kilka dni roboczych, wydaje certyfikat zmierzonych parametrów każdej partii i oferuje bezpłatne doradztwo techniczne oraz próbki produktu do testów.

Źródła